Op zaterdag 16 augustus 2025 nam De Vriendenkring Jean Ray ons op sleeptouw door het spookachtige Gent van de Vlaamse E.A. Poe. We spraken af aan zijn geboortehuis aan de Ham, op het nummer 48. Het cijfer ‘4’ ontbrak en dus bleef een lemniscaat over…
‘Ik denk terug aan ons oud huis in de Ham. Ik zie het zowat in het decor van vandaag, de verveling, de wind, de schaduwen, altijd regen. Het was een huis vergeven van de ratten’ – Jean Ray.
‘Jean Ray droeg in zich de gensters van het genie,’ zo klonk het bij Hubert Lampo over de Gentse schrijver van Malpertuis, door Lampo in 1970 vertaald. Jean Ray schreef dat meesterwerk van de fantastische literatuur immers in het Frans.
Jean Ray (1887-1964) heette eigenlijk Raymond De Kremer en schreef onder verscheidene noms de plume. Uit noodzaak, want de mythomaan-fraudeur had in de bak gezeten en in eigen land kwam het nooit meer goed met zijn reputatie. Onder het pseudoniem John Flanders schreef hij -om den brode- meer dan honderd Vlaamse Filmpjes voor Uitgeverij Averbode. De jonge Lampo vond die Vlaamse Filmpjes nogal saai, behalve die van Flanders. Die moést hij hebben.
En Hubert Lampo is fan gebleven. Meer nog: hij nam elke kans te baat het genie van de schrijver te promoten.
‘Deze middag werd in de nieuwsberichten van de B.R.T. het overlijden van Jean Ray medegedeeld. Het is nu avond en nog ben ik er kapot van.’
Hubert Lampo in Nieuw Vlaams Tijdschrift – oktober 1964
